Kalipay Luyo sa Kangitngit

Ika-4 Domingo sa Kwaresma (March 30, 2025)
Jos 5:9, 10-12 / 2 Cor 5:17-21 / Lk 15:1-3, 11-32

Karong adlawa naghinam-hinam na kita sa kalipay sa pagkabanhaw samtang nagapadayon pa kita sa panahon sa Kwaresma. Karon sa karaang pagtawag mao ang gitawag nga “Laetare Sunday” diin kita gi-awhag sa paglipay bisan pa anaa pa kita sa panahon sa Kwaresma ug sa kasakit. Apan unsa man ang hinungdan sa atong tinuod nga kalipay? Ang Ebanghelyo karon naghatag kanato sa tubag: ang dako ug walay sukod nga kalooy sa Dios nga atong Amahan. Sa atong nadungog sa Ebanghelyo, si Jesus nagsugilon sa bantugan nga sambingay sa nawala nga anak o ang maluloy-on nga Amahan. Kini usa ka sugilanon sa kalooy, gugma, ug pagbati sa usa ka Amahan nga wala gayud magduha-duha sa pagdawat sa iyang anak bisan pa sa kadako sa iyang mga sala. Atong pamalandongan kining maong sambingay nga gisaysay sa atong Ginoo.

Ang kamanghoran nga anak misupak sa Amahan, milayas, ug nag-usikusik sa iyang kabtangan. Apan sa dihang miabot ang dakong gutom, nakahinuklog siya nga mubalik ngadto sa iyang Amahan. Ang iyang pagbalik nagpakita sa kahingpitan sa kalooy sa Dios. Sa dihang nakita siya sa Amahan, wala siya kasab-i, wala siya siluti, apan midagan, gigakos, ug gipanumbalik isip iyang anak. Mao kini ang gugma ug kalooy sa Dios – walay sukod sa paghatag og kahigayonan sa tanang makasasala nga mubalik ngadto kaniya.

Sa laing bahin, samtang ang manghod nakasinati sa kalooy, ang magulang nga anak napungot ug nasuko. Alang kaniya, wala siya makadawat sa kalipay ug gugma nga gihatag sa iyang igsoon nga nag-usikusik. Kini nagpadayag sa atong kasagaran nga panghunahuna. Usahay masulub-on kita sa kalampusan sa uban, ug maglisod kita sa pagdawat sa kalooy nga gihatag sa Dios sa mga makasasala. Ang Amahan naningkamot sa paghulma sa kasingkasing sa kamagulangang anak, tungod kay ang tinuod nga kalipay mao ang pagpakig-ambit sa kalooy ug gugma sa Amahan.

Ang kalipay sa Laetare Sunday wala magpasabot nga nakalimot kita sa Kwaresma, apan nagpahinumdom kanato nga ang atong pagpinitensya ug sakripisyo dili alang sa kasubo kundili alang sa pag-andam sa atong kaugalingon sa dakong kalipay sa pagkabanhaw sa atong Ginoong Jesucristo. Ang Amahan sa Ebanghelyo nag-awhag sa magulang nga anak nga moapil sa kalipay tungod kay “kini nga imong igsoon nawala apan nakit-an, namatay apan nabanhaw.” Ang tinuod nga kalipay makita diha sa pagpakig-ambit sa gugma ug kalooy sa Dios, dili lamang alang sa atong kaugalingon kundili alang sa uban usab.

Mga igsoon, ang atong panaw sa Kwaresma usa ka dalan nga nagdala kanato ngadto sa pagkabanhaw. Ang hinungdan sa atong kalipay mao ang kasiguruhan nga kita adunay usa ka Amahan nga andam modawat kanato bisan pa sa atong mga kakulangan ug pagkamakasasala. Dili nato tugotan nga ang atong kasingkasing magmatig-a sama sa magulang nga anak, nga nagapuyo sa balay sa Amahan apan wala makasabot ug makabati sa iyang gugma. Hinuon, sama sa kamanghoran, magpaubos kita ug mobalik sa Amahan aron makapahimulos sa iyang walay kataposang gugma ug kalooy. Amen. (Rev. Fr. Soren Abellanosa)