Ang Ginoo Maloloy-on ug Malumo

Ika-14 nga Dominggo sa Ordinaryong Panahon
Zac. 9:9-10 / Ps. 145:1-2, 8-9, 10-11, 13-14 / Rom. 8:9, 11-13 / Mt. 11:25-30

“Kay ang atong Diyos maluluy-on ug malumo…” Kini usa ka tudling gikan sa Awit ni Zacarias pagkahuman mahimugso ang iyang anak nga si Juan kansang kapistahan atong gisaulog sa milabayng semana.

Ang mga basahon karong Dominggoha naghisgot sa malumong kasingkasing sa atong Ginoo. Diha sa unang basahon, si propeta Zacarias mitagna nang daan sa pag-abot sa usa ka malumo nga hari nga magsakay ug usa ka asno. Kining maong hari mao ang muluwas sa katawhan sa Israel gikan sa ilang pagkaulipon sa ubang mga nasod. Sa mata sa uban usa kini ka dakong binuang tungod kay sukwahi kini sa ilang gihunahuna nga hari. Sa usa ka bahin, ang asno usa ka mananap nga way dungog ug kargahanan ra kini ug bug-at nga mga butang, ug ang mga kabus sa katilingban ra ang musakay niini. Sa laing bahin, alang kanila ang usa ka hari kusgan ug nagbitbit ug bangkaw samtang nagsakay sa iyang karwahe. Apan si propeta Zacarias nagpunting sa pag-abot ni Kristo – maloloy-on ug malumo, busa iyang gidapit ang katawhan sa Israel nga maglipay. Ug gani kining maong panagna natuman gayod sa dihang si Kristo malampuson nga misulod sa Jerusalem. Kung ang espiritu sa kalibutan mao ang pagdumot, kusog ug gahom, ang Espiritu nga gipadayag sa Diyos usa ka Espiritu nga maloloy-on ug malumo.

Si San Pablo naghisgot usab diha sa ikaduhang basahon sa kamahinungdanon sa pagpuyo diha sa Espiritu sa Diyos. Iyang gihagit ang mga taga Roma sa pagkinabuhi nga giniyahan sa Espiritu ni Kristo. Kitang tanan nakadawat sa samang hagit. Apan unsaon man nato pagpuyo ning maong hagit? Si San Pablo sa iyang sulat ngadto sa mga taga Galacia (5:22) miingon nga usa sa mga bunga sa Espiritu Santo mao ang kalumo sa kasingkasing. Ang kalumo mga igsuon dili timaan sa kahuyang. Ang kalumo timaan sa usa ka kinabuhi nga nagpuyo diha sa Espiritu ni Kristo. Nindot kaayo kining pamalandungan ilabi na karong panahuna diin nag-ilaid kita sa kalisod tungod niining pandemya sa COVID-19. Kung ang nagpasuwabi kanato karon mao ang pagpamintaha, pagkupot ug mga butang, kaway pagtagad sa panginahanglan sa uban, mga timaan kini nga nagpadayon pa kita sa pagpuyo sa espiritu sa kalibutan. Kung ang atong kasingkasing malumo andam kita kanunay sa paghatag sa atong kaugalingon – kay ang mga butang nga atong gihuptan gasa sa Diyos. Kung dili ta kini ipaambit, mahanaw ang pagkagasa niini.

Ang Ebanghelyo nagpadayag sa kinauyokan sa atong mga basahon. Ang Amahan maloloy-on ug malumo ug iya kining gipadayag pinaagi sa Iyang Bugtong Anak. Si Hesus nakasinati ug pagtamay gikan sa mga punoan sa mga Judeo apan wala niya kini panumbalinga. Inay mubalos, iya na hinuong gipasalamatan ang Amahan tungod kay ang Iyang kalooy ug malumong kasingkasing gipadayag ngadto sa mga way nahot, mga kabus ug mga hinikawan sa katilingban. Ug mao kini ang makapahimuot sa atong Ginoo. Kung anaa kita sa Espiritu ni Kristo nagsul-ob usab kita sa iyang kalooy ug kalumo sa kasingkasing. Kini mga gasa sa Espiritu Santo – ug tungod kay kini gasa man angayan lamang nga ato kining ipaambit ngadto sa atong mga kaigsuonan.

Karong adlawa gihagit kita ni Kristo sa pagsangon sa iyang yugo ug pagkat-on sa iyang panig-ingnan kay siya maloloy-on ug malumo. Way usa kanato karon nga way palas-unon. Siguro ang uban mas bug-at pa sa atong gipangpas-an apan gisaad niya kanato nga mamahimo kining gaan kung ato siyang tugutan nga mupuyo diha sa atong kinabuhi.

Ginoong Hesus nga maloloy-on ug malumo, himoa nga mahisama kanimo ang among mga kasingkasing.