Pagbag-o

Ika-duhang Domingo sa Adbyento
Is 11:1-10 / Ps 72:1-2, 7-8, 12-13, 17 / Romans 15:4-9 / Matt 3:1-12

Adunay nag-ingon nga dili kahanas kondili ang taras maoy sukdanan sa kataas sa tawo. Kini nagpasabot nga ang kalampusan sa usa ka tawo wala nagsukad sa iyang kahibalo kondili sa iyang batasan. Diha sa kinaiya sa tawo anaa ang matuod nga sukod sa iyang kalidad ug dili sa iyang naabot. Dili sa hitsura o sa postura, ni sa bahanding naangkon ang pagsusi unsa katinuod ang usa ka tawo.

Ang pagbag-o sa kinaiya maoy hagit niining ikaduhang Domingo sa Adbiyento. Sa atong pagpangandam sa pag-abot sa Ginoo, kita gihagit sama sa singgit ni San Juan diha sa Ebanghelyo sa pagtul-id sa atong kaugalingon. Kini atong mahimo pinaagi sa pagkumpisal, sa mapaubsanong pagdawat sa atong pagkulang.

Ang atong kadasig ug modelo mao ang pagkamadawaton ug maalagaron ni Kristo sama sa nadungog nato sa ikaduhang pagbasa. Kining kamatinud-anon ni Kristo mao unta ang magtukmod kanato nga padayong paningkamot sa tawag sa pagbag-o. Makamo gayod mosusi ang Ginoo sa kinahiladman sa atong kasing-kasing. Papuy-on unta nato siya sa atong kasing-kasing.

Kung mosalig lamang kita nga ang Dios dili mohukom apan maloloy-on nga mohatag sa kaangayan, nan mobutho ang bag-ong salingsing sama sa gisaad sa unang pagbasa. Ang maong turok sa bag-ong tubo makita sa atong pagtabang sa uban, sa pagkalooy sa nanginahanglan, sa pagpasaylo niadtong nakapasakit kanato, sa dili pagpamintaha, sa paglikay sa pagpanglibak ug pagpasakit sa ubang tawo.

Sa atong pagpangandam sa adlaw nga natawhan sa atong Ginoo ug sa wala nato hisayri nga adlaw sa iyang pagbalik, dili unta kita malumos sa pagpamalit sa mga butang nga atong naibgan, ni sa pagpadala sa komersyal nga mga baligya o pagkaon. Dili unta nato kalimtan ang mas importanteng pagpangandam nga mao ang paghinlo sa atong kasal-anan ug paningkamot nga likayan ang hiwi natong binuhatan. Tubagon ta ang tawag sa pagbag-o.