Pagtukaw

Unang Domingo sa Adbyento
Is 2:1-5 / Ps 122:1-2, 3-4, 4-5, 6-7, 8-9 / Rom 13:11-14 / Matt 24:37-44

Mga igsoon ko diha ni Kristo, karon ang unang Domingo sa Adbiyento. Ang atong mga pagbasa naghisgot mahitungod sa “Pagtukaw” o “Pagpangandam” kay wala kita masayod kanus-a moabot ang atong Ginoo. Gihagit kita nga magmatngon ug magtinarong sa atong kinabuhi ug pagtoo aron kung moabot takna sa pag-abot sa Ginoo mahimo kitang angayan sa Gingharian sa Langit. Biyaan na nato ang atong mga bisyo, mga kabuang, ug mga maling binuhatan. Kay diha sa atong mga buhat, diha kita pagahukman! Dili igo ang atong pagtoo lamang kung atong binuhatan wala mahaom sa pagtulon-an ug kabubut-on sa Ginoo. Busa, kinahanglan balansi ang atong pagtoo ug buhat aron maangkon nato ang Gingharian sa Langit. Naa dara ang pagpaubos, pagtabang sa mga nanginahanglan, ug paghigugma sa atong isig’katawo kung gusto nato mahilangit. Kun nagbuhat kitag maayo pagahimayaon usab kita sa Ginoo. Busa, abrihan nato ang atong mga kasing-kasing, huna-huna, ug kalag sa presensya sa Ginoo aron masinati nato ang tinood nga bili ug kahulogan sa atong kinabuhi. Maminaw kita sa iyang mga pulong ug atong e-apply ug puy-an kini diha sa atong kinabuhi. Kay ang tinood na kinabuhi, kinabuhi nga naa ang Ginoo. Busa, magtukaw ug mangandam kita kanunay kay wala kita masayod kanus-a moabot ang Ginoo. (Rev. Efren Gubac, Jr.)