Salig sa maloloy-on nga Dios

Ika-5 na Domingo sa Pagkabanhaw sa Ginoo (May 3, 2026)
Acts 6:1-7 / Ps 33:1-2, 4-5, 18-19 / 1 Pt 2:4-9 / Jn 14:1-12

Sa panahon sa krisis, nabati mo ba nga ikaw gitagad ug giatiaman. Sa panahon nga puno sa mga hagit, nakita mo ba ang panag-uban sa imong isigkaingon?

Ang Manunubos nga nabanhaw mipuyo uban kanato. Siya nakig-uban sa atong mga kahuyang aron iya kitang lig-onon. Walay gibiyaan ug gisalikway bisan unsa ka makasasala. Siya karon, sa Ebanghelyo, mipasalig nga kita usab makig-uban kaniya kung maandam na niya ang tanan didto sa gingharian. Ang katagbawan ug kalipay sa usa ka hinigugma mao ang pakig-uban sa nahigugma kaniya. Siya nahigugma kanato, mao nga iya kitang tigumon aron nakig-uban kaniya.

Gipahimangnoan kita sa ikaduhang pagbasa sa atong pagka-pinili nga katawhan, sa atong pagkaminahal ug talagsaon nga panon sa nagpangga nga Dios. Gimahal ug gilain kita niya aron mahimong kusog ug instrumento sa pagtigom sa tanan niyang katawhan. Mahimo unta kitang instrumento sa kahiusa ug kalinaw aron ang tanan mahidoul kaniya.

Nakaambit sa kinaiya sa pagtan-aw alang sa kaayohan sa tanan ang mga tinun-an sa nabanhaw nga Dios. Kini gipakita nila diha sa unang pagbasa sa ilang pagkalig-on diha sa Pulong ug Eyukaristiya. Kini naghatod nila sa pag-atiman sa tanan nga mas nanginahanglan. Walay pasagdan sa mga tinigom nga magtutoo. Ang tanan isip iyang hiniusa nga katawhan hatagan unta nato sa igong pagtagad ug pag-atiman.

Busa, salig sa imong pagkabahin sa pinalabi nga katawhan. Kay-ang kalooy anaa sa Dios kinsa imong gisaligan.