Laum sa Dios

Ika-15 nga Domingo sa Ordinaryong Panahon (July 12, 2026)
Is 55:10-11 / Ps 65:10, 11, 12-13, 14 / Rom 8:18-23 / Mt 13:1-23

Usahay makapangutana kita kon kanus-a kaha adunay kabag-ohan. Kanus-a kaha mo bunga ang atong pagsimba? Kanus-a kaha mahimong ang kurapsiyon, pagdautay ug pagkabahinbahin? Aduna pa bay paglaum?

Tataw kaayo sa Ebanghelyo nga bisan adunay mga tawo nga sama sa dalan o batoon o sampinitan, gisaboran gihapon sila Dios sa iyang pulong. Bisag dunay mga tawo nga nagpabilin nga gahig ulo, mga tawo ningas kugon, mga tawo nga dali nga malimot sa Ginoo, ang Dios padayon nga nagsabod sa iyang kaayo. Ang Dios sa paglaum wala nag-agad sa tawhanong tubag. Bisag hinay kita nga mosanong sa iyang pagdapit, walay hunong ang paggiya ug alalay sa Dios hangtod nga kita makabunga.

Giklaro usab kini sa unang pagbasa nga ang pulong sa Dios dili mobalos nga kawang lamang. Molampos gayod ang ipamulong ug plano sa Dios alang sa kaayohan ug kaluwasan sa iyang katawhan. Matuman gayod sa kaulahian ang iyang pulong bisan usahay hinay ug budlay, daw walay makita ug mangitngit and dagan. Ang kahayag ug paglaum angay natong huptan.

Matod sa ikaduhang pagbasa, bisan duna pay mga kaguliyang ug pag-antos, dili gayod kini ikatandi sa himaya nga ipadayag unya kanato. Kung gitugot man sa Ginoo nga daw dunay kawang sa atong paningkamot ug palibot, dili kini mohangtod. Luwason gayod kita niya sa pagkadaot ug pagkadunot. Makaginhawa ug maharuhay ra unya kita sa hustong panahon. Ang kinabuhing Kristiyano malaumon.

Busa ayaw wad-a ang paglaum kay luyo sa mga panganod nagasidlak ang adlaw. Huptan ta ang kaligon sa pagtoo ug gugmang walay kahadlokan. Matod sa Salmo: Ang binhi nga nahulog sa yuta mamunga og daghan.